Page 20 - tmp

Eerst moest hij op de computer de gegevens van het paspoort invoeren. Dan ging er
een fraaie visumsticker in de printer en die werd in het paspoort geplakt. Ondertussen
was onze reisleidster de visa aan het betalen bij een ander loket. Als de immigratie-
beambte klaar was met je paspoort kreeg je een formulier waarmee je naar de vrouw
moest, die de betaling had aangenomen. Die moest dan zes formulieren invullen op
twee A-4tjes. Als dat klaar was, sneed ze heel handig met een scherpe liniaal de beide
formulieren in drieën. Als dat was gebeurd, kreeg je drie losse formuliertjes mee en
daarna ging je weer naar de beambte, die de paspoortgegevens aan het invullen was.
Onder dit werk door zocht hij je paspoort, nam één formulier in en de twee andere
kregen we mee, geen idee wat we daar mee moesten doen. Hierna liepen we door
naar de douane. Dat verliep wel weer snel. Nadat de bagage was gescand mochten
we allemaal zo doorlopen. Met elkaar waren we zo'n twee uur bezig geweest om het
land binnen te komen. Na al die rompslomp werden we opgepikt door onze gids. We
reden met een prima bus de stad in. Het was ondertussen licht geworden. Het bleek
echt een bijzondere stad. Alle gebouwen waren wit. Het waren ook meestal bombas-
tische gebouwen. Er was een veelvoud aan vormen. Lange rijen flatgebouwen
wisselden af met overheids-gebouwen, banken en bedrijven. Ook alle auto's in de stad
moeten wit zijn. Een enkele had een zilverachtig grijs, dat was ook toegestaan. Toen
een paar jaar geleden het besluit viel over de auto's, moest elke auto-eigenaar zijn
auto laten verven of verkopen in een andere stad, waar wel alle kleuren zijn
toegestaan. Het is ook verplicht om de auto's te wassen anders krijg je een boete die
twee keer zo hoog is als de kosten van de wasserij. Het is ook een hele schone stad.
Kinderen worden op school al opgevoed om alle afval in vuilnisbakken te gooien.

Het Sport Hotel