Page 70 - tmp

Er liepen nu een paar dromedarissen rond. Daarna gingen we ontbijten. Om 8:00 uur
reden we weg. Met onze 4WD gingen we weer op pad, nu naar het tweede land van
deze reis, Oezbekistan. Het eerste stuk ging over de zandweg naar de hoofdweg. We
gingen nu wel een andere route en kwamen vanaf een hoog en steil duin. De hoofdweg
was nog net zo slecht als gisteren natuurlijk. Het was zigzaggend om de gaten heen
en op een paar stukken kon het even harder, soms tot over de 130 km/u. Er reden op
de hoofdweg veel aftandse vrachtwagens, die met vaak niet meer dan wandelsnelheid
vooruit sukkelden. Onze chauffeur moest goed opletten bij het inhalen, of ze niet
ineens uitweken om een gat te ontwijken. Hier en daar konden we nog wat stukken
afsteken en door de woestijn scheuren, wat veel gerieflijker was, qua rijden. Niet alle
auto's van de groep reden even hard. We doken, vanaf de "weg" weer het woestijnzand
in en na een tijdje stopte de eerste auto.

De lege woestijn

Wij waren de tweede auto. Achter ons was niemand meer. We waren de rest van de
groep kwijt. We draaiden om en reden terug naar de hoofdweg. Niemand te zien.
Daarom reden we zo snel mogelijk om de anderen in te halen. Dat werd een dolle rit
niet alleen door de wegcondities, maar ook natuurlijk door de vrachtwagens die ook
om de gaten heen wilden rijden. Tegen zo'n zware bak wilde je natuurlijk niet botsen.
Na een twintig minuten rijden zagen we een rij auto's langs de kant. Dat was een deel
van onze groep. Er werden op dat moment twee lekke banden gewisseld. Deze wegen
vergen veel van de banden.