Page 44 - tmp

Terugreis naar Brig

Na zo'n dikke twee uur rijden waren we weer op onze kamer waar we ons gingen
opmaken voor het Kerstdiner, na nog wat schrijf- en fotowerk te hebben gedaan. In al
deze streken, zoals Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Italië is kerstavond,
Heiligabend in het Duits, de belangrijkste feestdag. Op z'n paasbest, al is dat niet een
goede uitdrukking, liepen we naar de eetzaal. We kregen een vijf-gangen diner. We
zaten met z'n achten aan de tafel, waarvan het stel met de vrouw uit Kenia er ook weer
bij waren. We hadden het getroffen, want we konden het goed met elkaar vinden.
Naast mij zat een tanige, oudere heer waarvan ik vermoedde dat die wel een jaartje of
wat ouder was dan ik. Hij zag er zeer sportief uit. Ik vroeg hem of hij elke dag 's
ochtends tien kilometer ging lopen en na de lunch nog even over een meer zwom om
dan in de vroege avond nog even 50 kilometer te fietsen. Hij zwakte dat een beetje af,
het waren bij elkaar niet zoveel kilometers, maar elke dag een stuk of tien kilometer
lopen dat deed hij nog wel en dan ging hij jaarlijks grote wandeltochten maken, zoals
het Zuiderzeepad, het Pieterspad of langere wandeltochten in het buitenland. Hij bleek
89 te zijn en aan tafel viel bij iedereen de bek open. Zo wilden ze allemaal wel oud
worden en ik voelde me een broekje. Ik word pas maart 2027 tachtig. Mooi als je zo'n
uitschieter bent en nog in goede gezondheid zo actief kan zijn. We begonnen met een
paar plakjes rosbief met een tartaarsaus. Daarna kwam een ragoutbakje met een
champignonragout gevolgd door pompoensoep. Het hoofdgerecht was een stuk
kippenborst in een sinaasappelsaus met röstikroketten en rode kool. Toe kregen we
een lekker ijsje in chocolade met kokos bestrooid en een dotje slagroom. Erbij dronken
we een rode wijn. Dat hadden we weer binnen.