Page 42 - tmp

De skipiste van Chamonix

Het bleef zwaarbewolkt op een paar gaten na in de namiddag, waarbij een paar blauwe
plekken te zien waren. Met zon was de dag volmaakt geweest, nu was het een
prachtdag. Maar deze dag was nog niet voorbij. We gingen nog verder met Chamonix
te bekijken. Door de stad stroomde het riviertje de l'Arve. Er was een protestantse kerk
met een kerkhof, die er al een tijdje stond gezien de bouwwijze. Ook was er een
katholieke kerk. Daarvoor was een kerstmarkt, maar die bestond voornamelijk uit
stalletjes met sieraden, messen, hebbedingetjes en een paar eetstalletjes. Het was er
vrij stil, wat een verschil met gisteren. We zijn op het laatst naar de enige helling
gelopen, waarop werd geskied. Volgens mij was het allemaal opgespoten sneeuw, het
leek heel kunstmatig. Het was er wel druk met hele families die aan het skiën waren.
Dat was wel even leuk om te zien. Wij kennen deze (sport)wereld helemaal niet. De
enige keer dat we vroeger een keer hebben geprobeerd om te leren langlaufen in het
Zwarte woud, samen met Lily's broer en vrouw, was alles groen en pas op de dag dat
we teruggingen naar huis sneeuwde het de hele dag op de Autobahnen. We liepen
terug naar het station waar we om half drie werden opgepikt. We reden dezelfde weg
terug, weer door het natuurgebied. Het bleef hier prachtig met de besneeuwde
hellingen. Op de terugweg bij Martigny naar beneden rijdend, zagen we de hele stad
liggen als een maquette. Voor de bergwand lag een amfitheater uit de Romeinse tijd.
De helling naast de weg liep haast loodrecht naar beneden. Er zaten stukken bij van
70 tot 80 graden, maar het stond er vol met wijnstokken op smalle terrassen. Dat zal
lastig te bewerken zijn. We hadden al wat wijngaarden onderweg gezien, maar je ziet
bij ons eigenlijk nooit Zwitserse wijnen. Door het Rhônedal reden we terug naar Brig
over dezelfde weg als gisteren.