Page 130 - tmp
P. 130

Je kon een vinger uitsteken, die zag je dan gedigitaliseerd in beeld. Uit je vinger kwam
               een blauwe straal met een cirkel aan het eind. Je was dan in één sprong in die cirkel.
               Met de digitale bril met geluid konden we 360-graden in het rond kijken en ook omhoog
               en omlaag. We kwamen met de andere bezoekers eerst in een grote kamer waarin
               werd uitgelegd hoe het werkte. Ze legden uit dat het verschil met een dierentuin is, dat
               je nu geen tralies meer hebt, zoals in een dierentuin. Het kan heel, heel dicht bij de
               dieren komen. Op alle muren om ons heen werden beelden getoond van de dichte
               jungle tot Antarctica. Daarna gingen we naar grote ruimte met foto's van verschillende
               gebieden op de aarde op de muren. Hier hingen de VR-brillen. Ik zette de bril op en
               bevond mij op de savanne. In sprongen kon ik dichterbij een groep olifanten komen
               met jongen. Nog een hipje en toen stond ik naast een grote mannetjesolifant terwijl zijn
               grote oor om me heen flapte. Ook de giraffen en stokstaartjes kon je van veel dichterbij
               bekijken dan in de echte natuur. Een krokodil lag aan mijn voeten terwijl hij zijn of haar
               grote bek opensperde. Naast de savanne waren er nog twee andere leefgebieden te
               bekijken. In de weelderige jungle zat een groep ara's en speelse apen, maar ook tijgers
               met jongen of pandaberen. Geologisch klopte het niet allemaal, want het waren dieren
               die  in  verschillende  delen  van  de  wereld  in  de  verschillende  oerbossen  leven.  De
               beelden waren digitaal gemaakt maar heel realistisch. Het was bijzonder dat je vrijelijk
               om je heen kon kijken, helemaal in het rond, naar boven en beneden, net alsof je echt
               in het gebied stond. Soms stond ik een beetje te wankelen omdat ik op een hele smalle
               verhoging leek te staan. Een stap vooruit en je stond op de staart van de tijger of keek
               in de opengesperde bek van een krokodil. Het derde gebied was Antarctica waar je
               midden in een kolonie keizerpinguïns stond, in de verte waren bultruggen uit het water
               aan het springen. Je wist continue dat het allemaal nep was, maar het was wel heel
               realistische nep.
   125   126   127   128   129   130   131   132   133   134   135