Page 62 - tmp

Aankomst in het centrum van De Panne Het hotel Cecil

We liepen terug om eerst wat te eten. We namen ieder een panini, Lily met Parmaham,
kaas en tomaatjes en mijne was met gewone ham. Gesterkt liepen we daarna in zo'n
tien minuten naar ons hotel dat aan het Marktplein lag. Een gezellig plein met rondom
horeca en winkels en een grote speelfontein voor kinderen. Het was er gezellig druk,
maar niet overvol. Wat ons onderweg de afgelopen dagen, te voet of in de trein opviel,
was het grote aantal kleine hondjes in België. In Nederland loopt het van Labrador tot
Deense dog, in België vaak cavia- tot dwergkonijnenmaat. Meestal zijn er twee en vaak
zitten ze in speciale karretjes maar ook wel in kinderwagens. Zo heeft elk land zijn
bijzonderheden. We kwamen bij het hotel aan en boekten in. Tegen onze
verwachtingen in was er al een kamer klaar. We zaten ondertussen gezellig met de
eigenaar te kletsen over van alles en natuurlijk over ons eiland en ook reizen.
Plotseling zei hij dat onze kamer toch nog niet klaar was. Alle twee kregen we de indruk
dat hij ons wel aardig vond en ons een andere kamer wilde geven. Toen we
aankwamen was hij in een druk telefonisch gesprek met iemand die informatie vroeg
over de kamers en we hoorden toen dat het kleine, maar wel goede kamers waren.
We moesten over een uurtje terugkomen en dan zou onze kamer wel klaar zijn. We
gingen het plaatsje bekijken. Dichtbij was een hoog duin met een uitkijkpunt. Dat
hebben we eerst beklommen. Zo kregen we een goed overzicht over De Panne. Dicht
bij ons waren allemaal kapitale villa's. Dichter bij de kust waren het hoge flats met veel
verdiepingen. We liepen in de richting van het strand langs grote woningen, meestal
voor de verhuur. Aangekomen bij het de kust zagen we het brede strand met een flink
stuk hard zand, dat op veel plekken er roodachtig uitzag door schelpengruis van
rozerode schelpen. Het was gezellig druk.

Uitkijkplatform vanuit de Dumontwijk