Page 64 - tmp

Om de honderd meter stonden twee strandwachten met rubberboten verspreid over
ongeveer één kilometer strand. Aan het eind van het plaatsje stond op het strand een
beeld bestaande uit twee hoge vierkante zuilen met bovenop twee koppen van
mannen, later zagen we dat er ook nog een derde kop aan de achterkant stond. Het
beeld heette ook De drie wijsneuzen. Het is toch wel heel jammer dat er zoveel
monotone flats langs het strand stonden tot wel tien verdiepingen hoog. Het zag er
lelijk uit, maar er was één uitzondering. Stijf geklemd tussen twee hoge en brede
flatgebouwen stond nog een eenzaam huisje in de belle-epoquestijl met gebruik van
veel kleuren, tierelantijnen en andere versieringen. Prachtig dat er toch nog wat was
overgebleven van vroeger. Maar eenmaal weer thuis hoorden we dat dit huis ook plat
zou gaan voor weer appartementen.

Eenzaam huisje tussen de hoge flatgebouwen

ste
De oorspronkelijke bebouwing is op de helft van de 20 gesloopt om er de lelijke
Sovjetstijl recreatieverblijven te bouwen. Door een drukke winkelstraat liepen we terug
naar ons hotel. Het bleek dat onze kamer toch nog niet klaar was. Er waren twee
lampen die niet brandden in de hal van de kamer. Uit het plafond hing bedrading en
één lamp hing half uit het plafond. Ik zei dat het voor ons geen bezwaar was als deze
lampen het niet deden. Ze zouden morgen de hele dag hebben om de boel te
repareren. Het was namelijk een wat grotere driepersoons kamer. Boven het
tweepersoonsbed was een derde bed bereikbaar via een trappetje. Het was een prima
en lichte kamer. Wij waren dik tevreden met de upgrade. Tegen zessen zijn we op zoek
gegaan op het plein naar een restaurant. We vonden er een en konden lekker buiten
zitten. We namen allebei een vispotje, Lily met friet en een wit wijntje en ik met puree
en een blonde Grimbergen.