Page 114 - tmp
P. 114

Standbeeld  van Michiel de Ruyter

               Er zijn verschillende verhalen over de herkomst van de naam Vlissingen. Zo gaat er
                                                       de
               het verhaal dat Sint-Willibrord in de 7  eeuw in Vlissingen aankwam met een fles. Hij
               deelde de inhoud van deze fles met bedelaars en probeerde ze te bekeren. Er
               gebeurde een wonder, waardoor de inhoud van de fles niet afnam. Toen de bisschop
               merkte dat de bedelaars niet naar zijn woorden wilde luisteren gaf hij hen de fles en
               noemde de plaats Flessinghe. Een andere bron stelt dat de naam van een oud
               veerhuis komt, waaraan bij wijze van bijgeloof een fles vastgemaakt was. De monnik
               Jacob van Dreischor, die de plaats in 967 bezocht noemde het veerhuis toen: het
               veer aan de flesse. Omdat veel plaatsen in die tijd het achtervoegsel -inge kregen,
               verbasterde de naam later naar Vles-inge. Vlissingen kreeg in 1315 stadsrechten.

               Doordat er veel nieuwbouw is in de stad, kwam de routeplanner er niet meer uit en
               het vele eenrichtingsverkeer maakte het er ook niet gemakkelijker op. Uiteindelijk
               pikte de routeplanner het weer op. We kwamen uit op het Beursplein, waar ons hotel
               lag. Dit plein ligt naast de oude haven. Er was eigenlijk geen plek om even stil te
               staan en het was ook nog druk met verkeer. Ik heb de auto daarom maar op een
               stoep gezet met de alarmlichten aan. Gelijk brak er een enorme stortbui los. Het
               water kolkte als een beekje van de afrit van de boulevard. Je kon er echt niet uit. Na
               zo'n tien minuten werd het droog en haalde ik de fietsen eraf. Bij Lily's fiets ging wat
               mis. Het ventiel bleef ergens achter hangen. Schiet me maar lek als je weet hoe dat
               kon. Met een luide plof en gesis werd het complete ventiel van de band gerukt, die
               binnen een seconde plat was. Voorlopig kunnen we toch niet fietsen, maar dit was
               niet echt handig. Natuurlijk was het 't achterwiel, dus lastiger te demonteren met de
               derailleur, duidelijk een geval van Murphy's Law. Gelukkig hebben onze fietsen
               wielen met uitvalnaven. De asklem losmaken en het wiel valt er met enig wrikken zo
               uit. We hebben eerst alle bagage naar binnen gebracht en daarna moest ik een
               parkeerplek zoeken.
   109   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119