Page 115 - tmp

Ik kocht bij het hotel een parkeerkaart en mocht daarmee op de boulevard parkeren.
De boulevard begon net naast het hotel, maar dat was dus eenrichtingsverkeer. Ik
ben op zoek gegaan om erop te komen, maar raakte verstrikt in allemaal straatjes.
Uiteindelijk belandde ik bij het strand, zo'n 2½ kilometer van ons hotel. Na even
zoeken kwam ik toch uiteindelijk op de boulevard terecht met de lange rij
flatgebouwen waarvan de bewoners een prachtig uitzicht hebben op de monding van
de Westerschelde. Ik heb maar ergens geparkeerd omdat ik natuurlijk niet wist of er
dichter bij het hotel ook plaatsjes waren. Omkeren ging natuurlijk niet als alles vol
had gestaan. Tegen het verkeer inrijden is niet mijn hobby. Het bleek dat ik nog een
heel eind van het hotel afzat, dus ik ben teruggelopen en heb de auto wat dichterbij
geparkeerd. Uiteindelijk was het nog zeker tien minuten lopen naar het hotel. Het
was gelukkig weer droog. Er waren verderop nog wel een paar vrije plekken, maar ik
heb de auto laten staan. Het had me al veel kostbare tijd gekost. Ik ontdekte ook dat
er halverwege een weg naar de boulevard liep. Dat is handig voor de volgende keer.
Het was weer zonnig buiten, dus toen ik terug was in het hotel hebben we een
wandelingetje gemaakt naar de haven. Hier liggen de loodstenders van zowel de
Nederlandse als Belgische loodsen.

De loodsboten

Ik kende dit plekje goed, maar eerst een inleiding: In september 1981 is dicht bij
Vlissingen het scheepswrak van 't Vliegend Hert ontdekt. Dit schip, ook wel 't
Vliegend Hart genaamd, was een spiegelretourschip van de Vereenigde
Oostindische Compagnie. Het schip werd gebouwd in 1729 voor de VOC-Kamer
Zeeland.