Page 122 - tmp

De boulevard de Ruyter van Vlissingen De Gevangentoren

de
Dit is een overblijfsel van de Westpoort uit de 16 eeuw. De toren was afwisselend
opgebouwd uit lagen baksteen en natuursteen en voorzien van een spitse kap. De
Westpoort is gebouwd omstreeks 1491 en bestond uit twee torens met daartussen
een poort: de Gevangentoren aan de zeezijde en een oudere kruittoren aan
landzijde. Nadat de stad in 1563 naar het westen uitbreidde en de nieuwe
Middelburgsche poort werd gebouwd verloor de Westpoort zijn functie als stadspoort.
In 1610 kreeg het gebouw een nieuwe functie als stadsgevangenis. Nu is het een
leuke onderbreking van de Boulevard de Ruyter en zit er een restaurant in.
Halverwege de boulevard hebben we geluncht met een ham/kaas tosti en een met
schapenkaas. Ook deze tosti's waren erg smakelijk en net even wat meer dan een
ordinaire tosti. We konden er weer even tegen en gingen verder op stap. De dijk had
nu plaatsgemaakt voor een strand. Het strand was helemaal verlaten. Nu lokte het
sombere weer met steeds de dreiging van buien niet erg voor de doorsnee badgast.
Aan het eind van het strand lag een soort dam, de Nolledijk, daarachter was weer
een stuk strand. Hier stond ook een grote strandwachtpost. De strandwachten waren
wel aanwezig, maar hadden niets te doen. Onze strandwachten stoppen altijd als de
scholen weer open zijn. Aan het eind van de dam stond een stellage met zo'n vijftig
hoge bamboestaken met toongleuven erin. Dat was het Wereld Windorgel, een
geluidssculptuur. Het blaasinstrument werd bespeeld door de vrij stevige wind en
produceerde een scala aan sonore, soms haast brommende tonen. Je kon er midden
tussen staan, wat een aparte sensatie was. Achter de Nolledijk lag een beschut stuk
strand met strandhuisjes. Het waren meest strandhokjes, maar er waren ook echter
huisjes, met alle voorzieningen. Daar kwamen we achter toen we aan een stel op het
strand vroegen of je er echt in kon wonen met alle faciliteiten.

Het Wereld Windorgel Het strand van Vlissingen