Page 124 - tmp
P. 124

We werden gelijk meegenomen naar binnen. Het was een Duits stel dat hier al voor
               de tweede keer kwam en net als wij aan mensen gevraagd hadden hoe de huisjes
               waren. Het was eigenlijk een forse stacaravan met beneden een bedbank voor twee
               en een slaapkamer met een stapelbed en op een vide een slaapkamer met een
               dubbel bed. Er was een elektrische 4-pits kookplaat en douche en toilet. We
               vermoedden dat het niet goedkoop zou zijn. Later heeft Lily het opgezocht op
               internet. Vier dagen in oktober kwam al op € 700. Je moet er wat voor over hebben
               als je op het strand wilt slapen. We gingen over de duinen en liepen daarna door het
               Nollebos, een bosachtig park met waterpartijen. Daarna ging de wandeling door de
               buitenwijken van Vlissingen richting centrum. We kwamen eerst bij een uitloper van
               de Eerste Binnenhaven en zagen in de verte de grote werkhal van Amels Damen,
               waar superjachten worden gebouwd. Er lagen drie van die opgeblazen ego-boten
               aan de kade. Wat een decadentie om je daar mee te durven vertonen. Dit is echt:
               Wie heeft de grootste? in het groot. Gelukkig zien we zelden zulke grote jachten op
               Terschelling en zeker niet dit soort. Die horen bij ons niet thuis. Ze gaan maar naar
               Cannes, Nice en Monte Carlo. Midden in het Centrum lag de Grote- of Sint
               Jacobskerk. Van oorsprong een katholieke kerk, maar nu hervormd. In deze kerk is
               Michiel de Ruyter gedoopt en is hij getrouwd met in ieder geval één van zijn drie
               vrouwen. De kerk was toegankelijk, maar zoals het bij een protestantse kerk
               behoord, geheel gestript van alles wat een kerk leuk maakt om te bezoeken. Niets
               mag de aandacht van de gelovigen afleiden van het woord Gods bij de protestanten
               en zeker geen beelden. We liepen door een paar gezellig drukke winkelstraten. We
               hebben nog even op een terrasje een bakje genomen en konden mooi al het
               voorbijkomende volk gadeslaan. Zo ondertussen voelen we ons doorsnee toeristen.
               Een rustige start, een stukje lopen of een museum bezoeken, een terrasje en weer
               een eindje kuieren en dan natuurlijk weer een terrasje. We moeten uitkijken dat het
               niet gaat wennen.







































               Eenzame visser bij de haven van Vlissingen
   119   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129