Page 122 - tmp

De goede trap lag om de hoek naast het kerkhof. We kwamen nu langs het
bejaardenhuis, een prima plek om te wonen, maar nog niet voor ons. Erachter lag
een geasfalteerd fietspad, dat met een flinke stijging door het bos naar de top van
het plateau ging, maar dat wisten we op dat moment nog niet. Het naar boven gaan
ging moeizaam. Eigenlijk heeft Lily al een hele tijd last van haar ademhaling, niet
wetende wat er eigenlijk aan de hand was. We pasten ons tempo aan en af en toe
een rustpauze inlassen was geen probleem. Er was genoeg te zien in het bos, zoals
mooie paddenstoelen, blaadjes met herfstkleuren en op één plek een enorm aantal
spinnenwebben.

Door de mist zaten op alle draden kleine druppeltjes en met de zon zag dat er
prachtig uit. Er waren gewone wielwebben, maar ook struiken die vol zaten met
liggende webben, het leken wel een beetje hangmatten, maar dan wel dodelijke
voor het kleine bosgrut. Bijna bovengekomen zagen we het licht aan het eind van
de tunnel. Door de poort van bomen en struiken zag je het stralende open gebied.