Page 134 - tmp

Toen bleek dat het toch een rechtstreekse rit zou worden, maar deze bus ging niet
over de hoofdweg, maar langs de spoorlijn en zou onderweg twee keer stoppen bij
andere stations. Het zou wel een smalle, slingerende weg door de bergen (heuvels)
worden. Dat vonden we niet erg, altijd leuker dan op een autoweg. We hadden een
vrouwelijke chauffeur die heel goed reed. De weggetjes waren inderdaad heel smal
en bij een tegenligger en zeker in een bocht moest de tegenligger ruimte maken.
Het was een heel leuke tocht. Wij zaten helemaal koninklijk voorin en zagen het
mooie berglandschap aan ons voorbij trekken. In de bus zie je altijd meer dan in de
trein, het gaat alleen veel langzamer. We zaten echt te genieten en het was wel
bewolkt, maar niet mistig. Na het bergtraject kwamen we meer in wat vlakkere
gebieden, maar hier was wel af en toe mist, soms een dichte mistbank over de weg.
Dichtbij Ettelbruck ging het mis. Er stond een enorme file. Wij hadden er niet zo'n
probleem mee. We hadden de hele dag om op onze bestemming te komen, maar de
vrouw achter het stuur zat zich zichtbaar op te winden. Al met al kwamen we
ongeveer een half uur te laat aan in Ettelbruck, mede doordat er tot in het hart van de
stad files waren. Omdat we vroeger waren vertrokken dan gepland, hadden we nu
net genoeg tijd om de volgende bus te pakken. Zes minuten later zaten we alweer in
de bus en weer voorin, voor een rit van zo'n half uurtje. De aankomst bij Esch-sur-
Sûre was mooi. We reden door het dal van de Sûre, die officieel Sûre de l'Éislek
heet. Éislek is een regio van het Groothertogdom Luxemburg. Het kleine plaatsje lag
in de kop van een grote meander van de Sûre. Het lag tegen de helling van de
uitstekende landtong die door de diepe U-vormige meander was ontstaan. Stel je
voor: de vorm van een hoofd met een dun nekje en door die nek liep een autotunnel
naar de rivier aan de andere kant.

Eerste zicht op het plaatsje Esch-sur-Sûre