Page 110 - tmp

Na dit schouwspel pikten we onze fietsen op en reden terug naar het dorp.
Onderweg hebben we ons broodje opgegeten. Boven het wad vloog een enorme
zwerm vogels, waarschijnlijk rosse grutto's. Het is altijd bijzonder om de
geavanceerde vliegbewegingen te zien, waarbij de vogels allerlei patronen in de
lucht tekenen. Wat een choreografie om allemaal zo gelijk te kunnen stuntvliegen.
Terwijl we zaten te eten voer een boot voorbij richting west. Ik zei tegen Lily dat dit
vast de boot was waarmee we naar Norderney zouden varen, maar die ging nu dus
de verkeerde kant uit, richting Borkum. Lily zei dat ik altijd problemen zie, ik moest
me niet druk maken. Nu is mijn karakter natuurlijk wel zo, dat ik vaker beren op de
weg zie dan onbezonnen vlinders. We fietsten na de lunch door naar het dorp om
naar de haven te gaan. Hier zou de boot moeten liggen die ons naar Norderney zou
varen. Geen boot dus. Alles was gesloten bij de kaartverkoop, dus daar konden we
niet terecht. Dan maar eerst de fietsen terugbrengen en horen of het probleem met
het te veel betaalde bedrag van € 440,04 al opgelost was. De fietsenverhuur was
gesloten en zou pas een uur later opengaan. Daarom zijn we maar teruggegaan naar
het appartementengebouw waar onze koffers nog stonden in de gezamenlijke ruimte.
Het zat me toch niet lekker met de boot, want als we die misten hadden we een flink
probleem. Ik heb daarom maar gebeld naar de rederij. Die had ik vanmorgen ook al
gebeld om te horen hoe laat de boot zou vertrekken van Juist. Daar vertelden ze dat
het hoogst waarschijnlijk om 15:00 uur zou zijn, maar ik moest contact opnemen met
de kapitein. Helaas geen boot, dus geen kapitein. Alweer in mijn beste Hoog-Duits
probeerde ik uit te leggen dat ik graag wilde weten hoe laat de boot echt ging
vertrekken. Nou en toen begon weer de bijna dagelijkse portie moeilijk oplosbare
problemen, alles in het kader om mijn brein een beetje scherp te houden. Omdat ik
iedere keer contact had met andere medewerkers, moest iedere keer het verhaal
opnieuw worden verteld. Er blijken niet vaak mensen te eilandhoppen, want ze
snapten er allemaal niets van. Ik had ondertussen ook al een email gekregen dat
onze koffers niet mee mochten en gelijk daarna een mail dat het wel mocht. Afijn, de
vrolijke dame aan de lijn snapte er echt niets van. Er waren drie boekingen voor ons,
waarvan twee van Norderney naar Juist, terwijl wij omgekeerd moesten reizen.
Daarbij kwam dat de boeking was gedaan voor twee kinderen. We hadden al
betaald, maar een volwassene moet meer betalen. Ik moest het allemaal maar
regelen met de kapitein, die er niet was.

Vaarroute van Juist naar Norderney