Page 114 - tmp

Hij vertelde dat hij wist dat we kwamen en lachte de problemen met de kaartjes weg.
Hij deed zijn vinger voor zijn mond, niet meer over zeuren, hij vond het allemaal best.
Alles weer geregeld in een halve minuut, alles sal reg kom. Ondertussen had zich
een lange rij gevormd voor het schip. Een kwartier voor vertrek kon iedereen aan
boord. De kapitein keek niet eens naar onze reserveringsbevestiging waarop
overigens wel stond dat we al betaald hadden, maar dus wel te weinig. We konden
boven op het dek zitten, waar het overigens behoorlijk fris was. Binnen in het
passagiersverblijf was het stampvol met de dagjesmensen van Norderney en ook het
bovendek was goed gevuld ondanks de koude wind. Precies op tijd vertrokken we,
samen met de veerboot en een snelboot, die eigenlijk een flink uit de kluiten
gewassen, overdekte speedboot was met twee buitenboordmotoren. Tegelijkertijd
kwam er een veerboot binnen. In het anders zo slaperige haventje was het nu een
drukte van belang. We voeren de nauwe slenk in, die gelukkig met hoogwater goed
gevuld was. Na een paar keer een scherpe bocht kwamen we in dieper water. De
veerboot naar Norddeich bleef aldoor achter ons aan varen tot we halverwege het
zeegat tussen de twee eilanden kwamen.

Er was wat dwarse deining, dus je zat nu echt op zee. Op de oostpunt van Juist lag
het vol met zeehonden. Aan de ander kant van het zeegat kwam de lelijk bebouwde
boulevard met hoge flats van Norderney steeds dichterbij. Na precies één uur varen
liepen we de haven van Norderney binnen. Het was vandaar een kleine twee
kilometer lopen naar ons appartement. We kwamen nu toch echt wel een stadje
binnen, met forse parkeerplaatsen die vol stonden. Ons appartement lag dicht bij een
enorme school van rode baksteen met een torentje aan de rand van het
winkelgebied, dus echt tegen het centrum.