Page 172 - tmp
P. 172
De hoogvlakte van Lesotho
We zouden daarna omhooglopen, maar de vrouw die ons zou vertellen over haar dorp
was er niet. Daarom zijn we met de auto omhoog gereden en daar stond ze. Een
kleine, maar stevig gebouwde, jonge dame, die in de dertig bleek te zijn, met twee
kinderen, waarvan één nog geen jaar oud. Er stonden ook een stuk of tien vrouwen
van tussen de 40 en 60, allemaal in dezelfde roze jurken, die voor ons gingen zingen
en dansen. Onze nieuwe gids vertelde over haar dorp en de gebruiken. Het dorp was
niet meer dan een paar verspreid staande ronde hutten, de rondavels, gebouwd van
rotsblokken en met een rieten dak, dat waterafstotend was, maar wel de rook van de
kookvuren doorliet. Na de welkomstceremonie gingen we de behoorlijk grote hut
binnen. Aan de ene kant zaten wij op stoeltjes en aan de andere kant zaten de vrouwen
op de grond of stoeltjes. De bodem van de hut was van een mengsel van mest en een
soort leem, een stevige vloer die wel op beton leek, maar goed isolerende
eigenschappen had, zowel voor warmte als koude.

