Page 212 - tmp

Er was hier een paar jaar geleden een vrachttrein ontspoort. Een lange sliert verroeste
en op hun kant liggende wagons lag er nog steeds. Sommige lagen op een hoop bij
elkaar. Het was dus een forse oops geweest. Het grootste deel van de groep ging met
een safaribus het terrein in. Wij bleven met vijf personen achter om met onze eigen
bus het park te verkennen. Achteraf een goede keuze, want we hebben praktisch
hetzelfde gezien met deze gratis rit. Een nadeel van de bus is, dat je door de gekleurde
ramen moet fotograferen, maar we zaten voorin en dan kon het ook door de
ongekleurde voor- en zijruiten bij de bestuurder en aan de rechterkant. Als eerste
zagen we veel zebra's en rode hartenbeesten. Wat later zagen we een stokstaartje dat
boven in een struik op wacht stond. Dat hadden we nog nooit gezien, deze beesten
leven op de begane grond, maar omdat het grootste deel van het park ruig begroeid
is, moet een uitkijk hoger staan. Dit gedrag vertonen ze alleen bij dichte ondergroei.

Stokstaartje Melierax, een havikachtige

Ze hebben altijd een of meer wachtposten, want het zijn gewilde prooien voor
roofvogels. Zo zagen we van heel dichtbij de melierax, een roofvogel uit de familie van
de havikachtigen. Het was een mooie vogel met zijn grijze jas en zwarte staart, rode
ogen en poten. Vanaf een hoge heuvel hadden we een goed uitzicht over het enorme
uitgestrekte park. Aan de voet van de heuvel lag een meertje.

Het poeltje vanaf de heuvel