Page 216 - tmp
P. 216

Dit was puur genieten. We zijn hierna teruggereden naar het parkhoofdkwartier om te
               lunchen. De andere groep kwam ook terug, we hadden ze eerder gezien bij de grote
               groep olifanten. Ik had een lekker visje en Lily inktvis. We deelden onze hapjes. Na de
               lunch zijn we met z'n allen in de bus nog een rit door het pak gaan maken. We kwamen
               weer bij het Domkrag poeltje. Nu was er nog maar één olifant, die na een paar minuten
               vertrok naar de kudde. Deze stond een heel eind verder aan de rand van de hogere
               begroeiing. Het was nu veel drukker met bezoekers. Oorzaak onder meer was, dat we
               vanmorgen een enorm cruiseschip zagen binnenlopen. Het was een schip met een
               capaciteit  van  6600  passagiers,  maar  er  voeren  nu  maar  zo'n  anderhalf  duizend
               mensen mee. Die kwamen ook naar dit park. Een passagier vertelde tijdens de lunch
               dat het schip 1000 kilometer had moeten omvaren, vanwege een sterfgeval en een
               ernstige zieke. Helaas voor deze mensen waren de olifanten nu allemaal verdwenen.
               We gingen verder via een onverhard pad dat verboden was voor bussen, maar een
               van de rangers in een safariauto gaf aan dat we er wel konden rijden. We zagen hier
               nog een kudde olifanten vlak langs de weg, ook met een heel klein olifantje, die rustig
               aan het eten waren. Het blijft een machtig gezicht die grote beesten zo dichtbij en niet
               achter gaas of een diepe gracht. We hebben tijdens onze diverse Afrikareizen altijd
               veel wild gezien, maar het blijft een spektakel als je er zo met je neus bovenop staat.
               We zagen ook nog een aantal stokstaartjes op de grond naast de bus die geduldig
               voor ons poseerden in hun karakteristieke opgeheven houding. Het zijn toch echte
               schatjes. We beëindigden de safari en reden terug. Op de terugweg zagen we nog een
               aantal struisvogels en nog een flinke kudde van tientallen olifanten. Dat was het toetje.
               De terugtocht was weer winderig. Het waait in deze streek vaak. De bus werd zo nu
               en dan flink heen en weer geschud. Chris, onze chauffeur komt uit Port Elizabeth, dus
               is gewend aan dit weer. Behouden kwamen we aan bij ons hotel.
   211   212   213   214   215   216   217   218   219   220   221