Page 24 - tmp

Er is geen eenduidige definitie van het concept Ubuntu, maar de kern draait wel om
menselijkheid. Het idee is dat een mens alleen gelukkig kan zijn als anderen dat ook
zijn en dat een mens zelf lijdt op het moment dat deze een ander ziet lijden. Op die
manier zijn we allemaal met elkaar verbonden en hoeft niemand jaloers of
wraakzuchtig te zijn. Met Ubuntu is het daarom makkelijker om te delen, in materiële
en immateriële zaken, te vergeven en in te grijpen bij onrecht dat een ander aangedaan
wordt. Om zelf tot ontplooiing te komen zal je eerst anderen moeten helpen zich te
ontplooien.

Geschiedenis
De geschiedenis van de townships valt samen met het ontstaan van apartheid in Zuid-
Afrika. De zwarte bevolking trok naar Johannesburg om te werken in de goudmijnen
die daar ontstonden na 1886. Vanaf het begin werden deze mijnwerkers geplaatst in
de buitenwijken en buitengebieden (Bricksfield) in het zuidwesten van Johannesburg.
In 1904 begonnen de Britse autoriteiten met het verwijderen en verhuizen van de
zwarte en Indiase bewoners van Brickfields naar Klipspruit (Kliptown), vlak buiten de
gemeentegrenzen van Johannesburg, nadat bekend werd dat de pest was
uitgebroken. Twee townships werden opgericht in het oosten en westen van
Johannesburg in 1918. De industrialisatie tijdens de Tweede Wereldoorlog trok
duizenden zwarte arbeiders naar dit gebied. Ook omdat veel van de Afrikaanse
inwoners land kwijtraakten aan de overheid, ontstonden er veel provisorische wijken
om de woningnood te lenigen. De Sofasonke movement van James Mpanza
organiseerde in 1944 de bezetting van het vrije land, wat bekend werd als Masakeng.
Het resultaat van Mpanza's acties was dat het stadsbestuur noodkampen moest
oprichten in Orlando (1944), Moroka en Jabavu (1946). Nadat de Afrikaner-
gedomineerde Nasionale Party in 1948 aan de macht kwam en begon met de
implementatie van apartheid, nam de snelheid waarmee de zwarte bevolking werd
gedwongen te verhuizen en de oprichting van townships toe. De bestuurders van
Johannesburg richten nieuwe townships op in het zuidwesten van de stad voor de
zwarte bevolking, die was verbannen uit diverse wijken. In 1956 werden de townships
ingedeeld naar etnische afkomst. Dit was een onderdeel van de overheid om de zwarte
Afrikanen in te delen in overzichtelijke blokken, genaamd "independent homelands."
In 1963 werd de naam Soweto officieel aangenomen voor de steeds groter wordende
township, die inmiddels was ontstaan. Op 16 juni 1976 kwam Soweto voor het eerst
wereldwijd onder de aandacht door de Soweto-opstand. Massale protesten ontstonden
tegen het beleid van de regering om verplicht Afrikaans onderwijs te volgen in plaats
van onderwijs in de Engelse taal. De politie opende het vuur in Orlando West op 10.000
studenten die in een protestmars liepen van Naledi High School naar het Orlando
Stadion. Het bekendste dieptepunt was het neerschieten van de 13-jarige Hector
Pieterson. De impact van de Soweto protesten ontketende een golf van sociale onrust
en geweld onder de zwarte bevolking in Zuid-Afrika. Het apartheidsregime probeerde
de protesten hard de kop in te drukken. Er kwam veel kritiek vanuit de rest van de
wereld op de blanke regering. Economische en culturele sancties werden opgelegd
door andere landen. Politieke activisten verlieten het land om zich te trainen in guerrilla
gevechten. Soweto en andere townships werden het toneel van veel sociale onrust en
gewelddadige repressieve acties van de overheid. Als reactie op de sociale onrust,
begon de regering met het leveren van elektriciteit aan de huizen in Soweto, maar
stopte met het financieren van nieuwe huizenbouw in het gebied, waardoor grote
sloppenwijken ontstonden, met huizen gebouwd van golfkarton. Soweto werd een
onafhankelijke gemeente met een eigen gekozen zwarte gemeenteraad in 1983.