Page 328 - tmp
P. 328
Dag 28. Zondag 15 december 2024.
Weer: bewolkt; temperatuur: 6 °C.
Vertrek Schiphol 10:59 uur. Trein. Aankomst Zwolle 12:13 uur.
Vertrek Zwolle 12:18 uur. Trein. Aankomst Leeuwarden 13:13 uur.
Vertrek Leeuwarden 13:20 uur. Trein. Aankomst Harlingen 13:48 uur.
Vertrek Harlingen 15:05 uur. Boot. Aankomst Terschelling 17:00 uur.
Aantal km: trein 243; boot 32.
Accommodatie: Thuis.
Het was een lange nacht met een lange zit waarin we toch nog wel een paar keer
onder zeil zijn geweest. We kregen voor de landing een vliegtuigontbijtje. Naar mijn
mening was het eten aan boord vroeger smakelijker. Ze moeten natuurlijk op alles
bezuinigingen. KLM heeft tegenwoordig houten bestek. Probeer maar eens, zoals bij
de eerste maaltijd aan boord met een kleutersafe houten mes een taai brok kip in
stukjes te krijgen (ik schrijf expres niet snijden) dat onder je "mes" ligt te spartelen op
een bedje van rijst, dat aan alle kanten uit het plastic bakje probeert te ontkomen. En
waar gaat dat dan weer heen, dankzij de zwaartekracht? Natuurlijk op je in schone
textiel gehulde kruis. Je moet natuurlijk wel je reiskleding schoonhouden. Uiterste
concentratie, bestekbeheersing en een scherpe blik zijn dan noodzakelijk, maar na
een paar glazen wijn en tegen middernacht eist dat stalen zenuwen en een perfecte
beheersing van de motoriek. En dan durven mensen het te hebben over vakantie.
Reizen is afzien hebben we wel geleerd. Ondertussen waren we Parijs al voorbij, dus
het begon op te schieten. We kwamen twintig minuten te vroeg aan en moesten
daarom wachten voor een plek aan de slurf. Door de paspoortcontrole waren we zo.
We hebben gelukkig ook niet lang op onze koffers hoeven te wachten. Daardoor waren
we op tijd op het perron voor de trein naar Zwolle met de overstap naar Leeuwarden.
Dan moest de 15:00 uur boot te halen zijn. Een van de dames, waar we aldoor mee
aten, reisde met ons mee naar Zwolle, daar moesten we allebei overstappen. We
kwamen in de trein naar Leeuwarden naast twee onfrisse types zitten, vooral de man
waar ik naast zat. Ze zagen er voddig uit. Hij zat het ene blikje bier na het andere te
legen uit een tas die toch nog steeds royaal was gevuld met blikjes. Door covid ben ik
mijn reukvermogen voor 99% kwijtgeraakt. Dat heeft nare gevolgen bij eten, maar in
deze situatie was het wel prettig. Het waren een middelbare man en vrouw die
uitgebreid op luide toon hun kennissen- en vriendenkring aan het doorlichten waren,
waarbij op plastische wijze uit de doeken werd gedaan wat voor klerelijer de ene was
of dat de andere gewoon een klootzak was. Maar daar had de morsige man schijt aan.
Ze konden allemaal wel de pleuris krijgen. Lily zat helaas wel gehuld in een geurwolk.
We kenden ondertussen alle familieverhoudingen en wie wel de pleuris kon krijgen of
wie niet. Ach, het was wel onderhoudend. Pas één halte voor Leeuwarden stapten ze
uit. De trein naar Harlingen stond al klaar. Vanaf station Harlingen Haven naar de
veerbootterminal was het voor ons tropenbloed flink fris met een harde wind.

