Page 330 - tmp

Dit weer waren we niet meer gewend. We hadden nog tijd over en zijn een boterham
met kroket gaan eten in de snackbar naast de terminal. Eindelijk weer eens oer-
Hollands voedsel. Dit kon nog wel bij het overgewicht van al het eten dat we hebben
gegeten tijdens deze reis. De door Steve voorspelde 10 kg is het niet geworden, maar
voor mij wel 1/5 deel daarvan. We konden er weer even tegen. Toen we het ljocht van
de Toer zagen (licht van de toren) was het einde van deze reis nabij. Het is altijd
geruststellend om het vertrouwde licht van de Brandaris weer te zien. Het laatste stuk
naar huis was nog even fris en toen waren we weer op vertrouwde grond. Ik had
onderweg de thermostaatkraan in de kamer al op de rode streep gezet, dus in de
huiskamer was het een behaaglijke temperatuur. We waren weer veilig thuis na een
prachtige reis met veel bekende beelden van natuur, landschappen en steden, maar
het was geen straf om oude bekenden weer te zien. Terugkijkend op deze reis is het
een heel plezierige tijd geweest. We hebben contact gehad met leuke en aardige
mensen. Dat er lieden bij waren waar we minder mee ophadden is inherent aan een
groepsreis. De ene keer valt het mee of is het juist super speciaal, zoals onze reis door
Vietnam, waarvan de hele groep, op vier na, nog steeds onze vrienden zijn, die we
jaarlijks zien of op Oerol of een andere bijeenkomst aan de wal. Soms valt het ook
tegen, zoals een reis in Madagaskar met een meerderheid aan onderwijzers. Die
waren je de hele dag aan het corrigeren en wisten alles beter. Bij de Zuid-Afrika reis
hadden we ook niet met iedereen evenveel contact of praktisch geen contact. Dat lag
aan die personen, of aan ons, of aan beiden. Maar het is op een reis niet anders dan
bijvoorbeeld op het werk. Je bent een tijd bij elkaar met diverse mensen, die je liggen
of niet. Heerlijk was dat we een bus hadden voor bijna 60 mensen en we waren met
21. Iedereen kon bij een raam zitten naar wens. Wat we zeer waardeerden, is dat we
een groot deel van de reis voorin konden zitten. We hadden deze stoelen natuurlijk
niet gereserveerd, maar de meesten prefereerden om toch wat meer naar achteren te
gaan zitten. Je zat daar ook wel beter met beenruimte. Onze reisleider Steve, wist heel
veel van zijn land, waar hij duidelijk van hield, maar ook veel terechte kritiek op had.
Met wat hij vertelde kan ik zijn afkeer van politici en ook de chauffeurs van de taxibusjes
goed begrijpen. Jammer dat hij niet in de politiek wilde, dat zou een verademing voor
het land kunnen zijn. Chris, onze chauffeur was een echte schat en ook zeer
humoristisch. We gingen een keer stoppen en toen kwam hij met een perfecte imitatie
van een piloot, de captain was speaking. Hij verzocht ons om de gordels om te doen
en de stoel in een rechte positie te zetten en de elektronica uit te zetten, net zoals voor
een landing gebeurt. Hij mocht ook graag zingen. Samen met hem heb ik het bekende
Zuid-Afrikaanse lied Suikerbossie gezongen. Een goede reisleider en chauffeur
kunnen je reis maken of breken, maar ik besef dat wellicht niet alle medereizigers er
hetzelfde over dachten. Dit was de tweede groepsreis in korte tijd na elkaar. We
moeten er duidelijk weer aan wennen na toch veel zelf georganiseerde of geboekte,
individuele reizen de laatste jaren. We zijn er nog niet uit, of we dit weer gaan doen,
ondanks het grote gemak dat de meeste zorgen op reis door anderen kunnen worden
opgelost. Voorlopig hebben we genoeg aan ons hoofd met achterstallige administratie,
het klaar maken van het laatste reisverslag, de foto's bewerken en alles wat verder
nog op ons pad was gekomen. Wij kunnen voorlopig weer vooruit tot de reiskriebels
weer komen opzetten en daar helpt geen krabben tegen. Baaie dankie voor al jullie
leuke en lieve berichten en dat jullie de moeite en tijd namen om onze verhalen te
lezen. Zoals eerder gezegd doet ons dat altijd goed.

Tot de volgende keer,
Flip en Lily Tocila, 21 december 2024.