Page 84 - tmp

De wrattenzwijnen Het altijd brandend vuur

Ze schijnen hier al heel lang te komen en bij koude warmen ze zich aan het kampvuur
dat vaak wordt gestookt in een soort piste die naast het restaurant ligt. Hier worden
ook de voorstellingen gegeven. Ze zullen bij het vuur waarschijnlijk ook veiliger zijn
voor roofdieren, als die er zijn. Er zijn in ieder geval geen grote roofdieren anders dan
krokodillen. Daarom mogen we hier ook vrij rondlopen in het gebied. Gelukkig maar,
anders zou er wel veel plaats in de bus komen. De dansvoorstelling was voor het eten.
Een aantal mannen en vrouwen was traditioneel gekleed. De dansen zijn eigenlijk een
beetje schuiven met de voeten, terwijl er wordt gezongen. De mannen stampten zo nu
en dan heel hard op de grond vanuit hun knieën eerst hoog in de lucht en dan met een
klap op het mulle zand, dat alle kanten omhoog stoof. Alles werd begeleid door twee
grote trommels. Hierna gingen we eten, zoals gewoonlijk buffet. Deze keer met
smakelijke stukjes kip in een lekkere saus, een stukje gepaneerde en gebakken vis en
een stuk rundvlees. Allemaal lekker. Er waren gemengde groenten en salades bij en
ook soep, die Lily erg smakelijk vond, ik vergreep mij aan andere lekkernijen. Toe was
er cheesecake, die verrassend, bevroren werd geserveerd. Op een stevige
koekbodem was een laag van een stijf mengsel van zachte kaas en waarschijnlijk room
gesmeerd. Het was een beetje als een ijsje eten, dat bij deze temperatuur geroepen
kwam. Ze hadden ook een prima wit wijntje. Het was weer een prachtige dag met vele
mooie landschappen. Er zit nu een kwart van de reis op en we zijn het nog lang niet
beu.

De Swazi dansers