Page 70 - tmp

We kwamen met de bus aan bij Birkenau. Dit is het grootste vernietigingskamp en de
grootste begraafplaats van de wereld. Het lag drie kilometer van Auschwitz vandaan.
Dit kamp was een perfect georganiseerde moordmachine. De gaskamers en cremato-
ria draaiden continue om de enorme toestroom aan Joden, Sinti en Roma en ander
door de Duitsers als minderwaardig volk geclassificeerde mensen te vernietigen. We
kwamen aan bij een lang gebouw met een poort in het midden. Onder die poort door
liep de spoorlijn die uitkwam op een soort station, een plein waar selectie van de ge-
vangenen plaatsvond. In 1967 werd hier het Internationale Herdenkingsmonument ter
herdenking aan de omgebrachte mensen opgericht. Het was een non-figuratief beeld
over een grote breedte uitgespreid. Een soort opstaande monoliet stelde volgens de
een wachttoren voor en de ander een schoorsteen van het crematorium. In de talen
van alle betrokken landen lagen er plaquettes met teksten langs het monument. Aan
de zijkanten waren de resten van opgeblazen gebouwen te zien. De Nederlandse pla-
quette begon met de volgende tekst: "Laat deze plaats eeuwig een kreet van wanhoop
zijn en een waarschuwing aan de mensheid." Helaas weten we dat in veel landen deze
waarschuwing niet is doorgedrongen.

Herdenkingsmonument ter herdenking van de omgebrachte mensen

De aangevoerde mensen werden uit de treinwagons gehaald. Iedereen die geen
waarde had voor de Duitsers ging linea recta naar de gaskamers, zeker de Joden.
Anderen werden ingezet voor werken of andere taken die men nuttig vond. Zwakken,
zieken en ook zwakzinnigen werden ook gelijk doorgedraaid, als je het zo mag zeggen.
De Duitsers hielden hun vernietigingskampen strikt geheim. In het andere kamp werd
alles en iedereen geregistreerd. Hier was het een en al anonimiteit. Toch druppelde er
af en toe wel nieuws of foto's naar buiten.